என் முன்னோர் பூமி
குமரிக் கண்டத்தில் கால் வைத்துப் பார்க்க வழி இல்லை.
சுனாமி அடிப்பதற்கு முன் கடல்கள் உள் வாங்கிய போது குமரி நிலம் தெரிய பலர் அதில் நடக்க முற்பட, பாதுகாப்பு கருதி தடுக்கப் பட்டனர்.
என் முன்னோர் விட்டுச் சென்ற தமிழும் தொல்காப்பியமும் நானும் இருக்க வேறு ஏதாவது எனக்கு அம்மண்ணில் இருந்து எனக்கு வேண்டும்....
கடலின் ஆழத்தில் இருந்து மண்
மண்..அது தாய்
யார் எடுத்துத் தருவார்?
அதோ அந்த முத்துக்குளியாளி
அவன் மண்வெட்டியால் கடல் அலை வீசியதும், மண்லாஇக் கிளறி அதனுள் உள்ள முத்து, சில வண்ணக் கற்களை எடுத்து விற்றுப் பிழைக்கிறான்.
ஓ மடகாஸ்கர் தீவு ஆய்வில் பார்த்த முன்னூறு கோடி ஆண்டுகட்கு முற்பட்ட வண்ணப் பாறைகள் குமரிக் கண்டத்திலும் இருந்தன, என்று ஆய்வாளர் கூறுவது உண்மை.
கடலில் ஆழத்தில் இருந்து நீலம், சிவப்பு, வெளி மஞ்சள், சாம்பல் ஆகிய நிறக் கற்கள் கிடைக்கின்றன.அவற்றை என் முன்னோரின் சொத்தென வாங்கிக் கொண்டேன்.
ஆனாலும் குமரிக் கண்டத்தின் மண் தேவை.
அவனிடம் வேண்டினேன்...”இதோ சார்...ஆனால் எதற்கு?”
”தேவியை, என் முன்னோர் பூமியை சதா பார்த்துக் கொண்டே இருக்க வேண்டும்” என்றேன்.
ஒரே நொடியில் உள்ளே குதித்தான், மூழ்கினான் மூன்று கற்களுடன் வெளிவந்து கையில் கொடுத்தான்...ஆஹா குமரிக்கண்டத்தின் சிறு மண் ...
அவனை மிக்க நன்றியுடன் வணங்கினேன்....
