புத்தரும் அஸலணனும்
சாவதி மாநகரில் புத்தர் தங்கியிருந்து வர்ணாஸ்ரமத்தின் வேறுபாடுகள் மூலம் ம்னைதன் மனிதனைத் தரம் தாழ்த்தி நடத்துதலைப் பற்றி மக்கள் முன் பேசிய காலம்.
அப்போது பல ப்ராமணர்கள் தங்களுள் ஒரு கற்ற ப்ராமணனை அவரிடம் அனுப்பி அவர் என்ன தான் சொல்கிறார் என்று அறிந்து வர அனுப்பினர்.
அவன் பெயர் அஸலயணா.
அவனுக்கும் புத்தருக்கும் இடையில் நிகழும் பேச்சைப் பதிவு செய்தனர் துறவிகள் பாலி மொழியில்.இதோ 3000 ஆண்டுகள் கழித்து...
அஸலயணா, ”ஐயா வணக்கம்! அந்தணர்கள் தான் உயர்ந்தோர், மற்றவர் தாழ்ந்தோர்.அந்தணர்கள் கவர்ச்சியாக வெள்ளையாக உள்ளனர், பிறர் கரிய நிறத்தில் உள்ளனர்.அந்தணர்கள் நேரடியாக ப்ரம்ம தேவனின் வாயில் இருந்து வந்தவர்கள், மிகத் தூய்மையானவர் அல்லவா?”
புத்தர், ”அப்படியானால் அந்தணர் பெண்களுக்கு ஏன் பிற பெண்கள் போல் மாத விடாய் வருகிறது? அவர்கள் ஏன் கர்ப்பம் கொண்டு உங்கள் குலக் குழந்தைகளைப் பிறப்பு உறுப்பின் வழியாக ப்ரவசம் செய்கிறார்கள்?
உடல் சேர்க்கை இன்றியா அந்தணர்கள் பிறந்தனர்?
எந்த வர்ணாஸ்ரமத்தில் பிறந்தாலும் செய்த வினையின் பலனை அனுபவிக்காமல் இருக்க முடியுமா? உங்கள் ப்ராம்மணனுக்கு வினைப்பயன் இல்லையோ?
அதனால் எக்குலத்தில் பிறப்பினும் உயர்ந்த ஞானம் கொண்டோரை ஏற்றுக் கொண்டு மதித்தல் சமூஹ அவசியம்.
எக்குலத்தில் பிறப்பினும் உலகில் நிகழும் அன்றாட வாழ்வியலில் இவர்கள் பொருட்களைப் பயன்படுத்தும் தன்மை விதம் மாறுமோ?
ஆற்றில் குளிக்கப் போக, அந்தணர்கள் தோலை மட்டும் கழற்றிக் கழுவுவாரா?
தீயை ஏற்படுத்த அரணிக் கட்டைகளைத் தானே பயன்படுத்துகிறீர்?
யார் உண்டாகினும் தீயின் தன்மை புகை ஒன்று தானே?
உலகில் இயற்கை மட்டுமே மிக உயர்ந்தது.
ஒரே குடும்பத்தில் பிறந்த இரு சகோதர்களுக்குள் ஏன் அனைத்திலும் வேறுபாடு? வினைப்பயன் தானே?
அந்தணர்கள் என்போர் ஆதியும் அந்தத்தையும் உணர்ந்த எவர் ஆயினும் ஆவர்.அது ஒரு குலம் அன்று.”
இவற்றை உணர்ந்த அஸலணா தன் குல கர்வத்தை விடுத்து, தூய அறநெறி காட்டும் அந்தணன் ஆகி, புத்தரின் கொள்கைகளைப் பரப்பி அஸலண சூக்தம் இயற்றினான்.
